Η έλλειψη πρόβλεψης σχεδίου σύμβασης του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. με τα κέντρα υποστήριξης ατόμων με βαριές αναπηρίες (ΝΠΙΔ, χαρακτηρισμένα ως φιλανθρωπικά ιδρύματα) και συνακόλουθα υπογραφής αυτών των συμβάσεων, πρακτικά μεταφράζεται σε εγκατάλειψη περίπου 4500 ατόμων με βαριές αναπηρίες και των οικογενειών τους, ξεσηκώνοντας τους φορείς του αναπηρικού κινήματος (ΕΣΑμεΑ και ΠΟΣΓΚΑμεΑ)  που αξιώνουν επιτακτικά την λήψη μέτρων προστασίας. Ας μας επιτραπεί να προσθέσουμε (το γνωστό σε όλους) ότι η ως άνω “παράλειψη”προστίθεται σε μιά αλυσίδα πράξεων και παραλείψεων της τελευταίας διετίας που πρακτικά εξωθούν χιλιάδες άτομα με αναπηρία και τις οικογένειές τους σε συνθήκες οριακής απόγνωσης. Πρακτικά, το όποιο δικαιωματικό υπόβαθρο επέτρεπε στοιχειώδη πρόσβαση στην κοινωνική αξιοπρέπεια για την συντριπτική πλειοψηφία των ΑμεΑ και των οικογενειών τους, έχει την τελευταία διετία της ελληνικής κρίσης συντριβεί ...

Μα την αλήθεια, το σκεπτικό των μεθοδεύσεων που υιοθετεί στην Κύπρο το αντιδραστικό κατεστημένο για να αμφισβητήσει ή ακυρώσει τους όποιους προοδευτικούς μεταρρυθμιστικούς σχεδιασμούς αφορούν δημόσιες πολιτικές, είναι μοναδικό! Υπό την έννοια ότι είναι εξαιρετικά απλοϊκό, πρακτικά εξώφθαλμο, αυτο-αποκαλυπτόμενο. Υποδηλώνοντας μιά ακραία επιθετική λογική των εκφραστών του που δρουν και συμπεριφέρονται ωσάν να ... είναι μόνοι σε τούτο τον κόσμο τον μικρό τον μέγα, ωσάν να απευθύνονται a-priori σε ανόητους, πανέτοιμους να υποκλιθούν στην κατασκευασμένη αυθεντία που άνωθεν τους επιβάλλεται, δίχως άμυνες, δίχως αντιστάσεις, δίχως φίλτρα. Ωσάν το όλο κοινωνικό παιχνίδι κατάθεσης και αντιπαράθεσης απόψεων να εξαντλείται αποκλειστικά στην επιφάνεια των πραγμάτων, να εξελίσσεται μόνο σε επίπεδο δημιουργίας και εκμετάλλευσης εντυπώσεων, να είναι πλήρως αποσυνδεδεμένο από την ουσία, το περιεχόμενο και την προοπτική των πολιτικών. Ωσάν, εντέλει οι αποδέκτες του “παιχνιδιού” να μην μετέχουν σε αυτή καθεαυτή την εφαρμογή των πολιτικών, αλλά να είναι υποταγμένοι στους “επαγγελματίες των εντυπώσεων” ώστε μέσω αυτών να τις κατανοήσουν και αξιολογήσουν...

“Επεσαν οι μάσκες: η προφυλάκιση του Εφραίμ και οι υποστηρικτές του”: Υπό τον συγκεκριμένο τίτλο, ο επικεφαλής της Ελληνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ) διαπρεπής νομικός Κωστής Παπαϊωάννου, καταγράφει με τρόπο έντιμο – αποστασιοποιημένο – δίκαιο, τα σημαίνοντα των εν Ελλάδι αντιδράσεων για την προφυλάκιση του ηγούμενου της μονής Βατοπεδίου. Οπως εύστοχα επισημαίνει ο Κ. Παπαϊωάννου αξιολογώντας τόσο τις αντιδράσεις όσο και το ποιόν των αντιδρώντων, “επιβεβαιώνεται ότι το πολιτικό, οικονομικό και μιντιακό οικοδόμημα δεν έχει ακόμα τίποτα αντιληφθεί από το μέγεθος του τεκτονικού σεισμού που φέρνει την ελληνική κοινωνία στα ακρότατα όρια δοκιμασίας. Τίποτε δεν έχει νιώσει από το θεμελιακό, σχεδόν υπαρξιακό, αίτημα για απόδοση δικαιοσύνης και θεωρεί ότι μπορεί ακόμα, με τις ίδιες χονδροειδείς παρεμβάσεις, να προστατεύει το προσωπικό του και να συνεχίζει όπως πριν”. Η παρέμβαση του επικεφαλής της ΕΕΔΑ κρίνεται χρήσιμο να αναγνωστεί με την δέουσα προσοχή από τους σκεπτόμενους προοδευτικούς ανθρώπους τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο. Εχει ως ακολούθως:

Με δεδομένο ότι το Κέντρο Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών (ΚΕΑΤ) αποτελεί εδώ και 3,5 δεκαετίες το ζωντανό σύμβολο της μάχης για χειραφέτηση των Ελλήνων τυφλών αλλά και ευρύτερα του ελληνικού αναπηρικού κινήματος, η σημερινή του κατάσταση “πλήρους απαξίωσης στα όρια της κατάρρευσης” αξιολογείται ως κάτι περισσότερο από θλιβερή. Αν μη τι άλλο, η τύχη ενός Κέντρου η δημοσιοποίηση του οποίου ήταν το αποτέλεσμα αγώνα που συμπύκνωσε όλα τα κρίσιμα σημαίνοντα των διαχρονικών αναπηρικών διεκδικήσεων, έχει ιδιαίτερη – συμβολική, κοινωνική, πολιτική – σημασία...

Τα χρόνια που ακολούθησαν κάποιοι από τους βασικούς πρωταγωνιστές της εξέγερσης του 76 τιμήθηκαν με διακριτούς ρόλους, σε πολιτικό, κομματικό και συνδικαλιστικό επίπεδο. Με λίγα λόγια, εισέπραξαν το δικαιωματικό κοινωνικό αντίτιμο της πρωτοπορίας τους, ή αλλιώς επέστρεψαν ως “ηγέτες” στα του Οίκου τους, ως ... προοδευτικά άλλοθι του ευρύτερου συστήματος (ιδεών και αξιών) εναντίον του οποίου είχαν προηγούμενα στραφεί. Πρακτικά, ο ρόλος τους αποχειραφετήθηκε! Τοποθετήθηκαν και λειτούργησαν ως ηγέτες σε μικροσυστήματα διαχείρισης , ως τοποτηρητές των (τύποις προοδευτικών) νέων Οίκων τους, βολευόμενοι και βολεύοντας αυτούς που τους βόλεψαν. Η διαδικασία της αποχειραφέτησης εξελίχτηκε με σταθερά βήματα, βάση της ήταν η βολική αδυναμία συνειδητοποίησης της θεμελιώδους αρχής ότι ... η ιστορία είναι κυκλική. Δηλαδή, ότι το βαθύ ακροδεξιό συντηρητικό κεκτημένο δεν ηττάται άπαξ και ανεπιστρεπτί, ο μετωπικός εναντίον του ρόλος όσων το αντιστρατεύονται οφείλει να είναι διαρκής και ανυποχώρητος. Υπαρξιακός!

Μιά ενδιαφέρουσα “λεπτομέρεια” που μοιάζει να λέει πολλά, αγνοήθηκε πλήρως από όλες τις αναλύσεις και σχολιασμούς σχετικά με τα αποτελέσματα των Κυπριακών αυτοδιοικητικών εκλογών της 18^ης Δεκεμβρίου 2011. Ηταν ελάχιστες οι γυναίκες υποψήφιοι για το αξίωμα του δημάρχου, εντέλει δεν εξελέγη ούτε μία! Σύμφωνα με μιά πρόχειρη έρευνα, η Κύπρος είναι η μοναδική χώρα της Ε.Ε. που δεν διαθέτει ούτε μία γυναίκα δήμαρχο ...

Υπό τον τίτλο "Αριστερά και κυβερνητική εξουσία" αρθρογραφεί για πολλοστή φορά στην ιστοσελίδα το μέλος της κεντρικής επιτροπής του κόμματος Δημοκρατική Αριστερά Κώστας Θεοδωρόπουλος. Το “ζουμί” της παρέμβασής του: “Είναι ανάγκη των καιρών να κατακτήσει πρωταγωνιστικό ρόλο στην πολιτική διαδικασία ο ορθολογικός και συνάμα οραματικός αριστερός πολιτικός λόγος που θα αναλύει και προωθεί εφαρμοστέες λύσεις. Ο λόγος που θα αποσκοπεί  ξεκάθαρα και διεκδικητικά στην εφαρμογή πολιτικών υπηρέτησης των ολοένα πιεστικότερων κοινωνικών αναγκών”.

Επιθυμία και στόχος του έχοντα την ευθύνη της ιστοσελίδας είναι να εξελιχτεί η ποιοτικότερη δυνατή συζήτηση επί των πολιτικών θέσεων Θεοδωρόπουλου. Ακολουθεί το άρθρο – παρέμβασή του που έχει ως ακολούθως:

Η προ ημερών συνάντηση αντιπροσωπείας της εθνικής συνομοσπονδίας ΑμεΑ με την ηγεσία του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης (υπουργό και υφυπουργό, Ρέππα και Ρόβλια αντίστοιχα), είχε σαν θέμα την “τύχη” των αναπήρων επιτυχόντων της τελευταίας προκήρυξης (έτους 2008) του ... προστατευτικού Ν2643/98 και την συζήτηση του αιτήματος διορισμού τους που υπέβαλε η συνομοσπονδία. Αν κρίνουμε από την ανακοίνωση της ΕΣΑμεΑ σχετικά με την συγκεκριμένη συνάντηση, ακόμα και αυτό το στοιχειώδες μέτρον σε ό,τι αφορά τον ρόλο και λόγο της αντιπροσωπευτικής οργάνωσης των ΑμεΑ έναντι των χιλιάδων ανθρώπων που φέρεται να εκπροσωπεί μοιάζει να έχει πλήρως χαθεί.  

Ας αναλύσουμε βήμα βήμα προς βήμα την συγκεκριμένη ανακοίνωση, εστιάζοντας στις γκρίζες ζώνες που αναδεικνύουν μιά ανόητη (πλην όμως εξαιρετικά επικίνδυνη) απόπειρα χειραγώγησης των χιλιάδων ατόμων με αναπηρία που βιώνουν στους καιρούς μας συνθήκες ισοπέδωσης των όποιων μέσα στα χρόνια θεωρούμενων ως κεκτημένων τους. Ας κατανοήσουμε με την πρέπουσα ακρίβεια το τι λέει και το τι κοινωνικά σημαίνει αυτό που λέει ο φορέας που φέρεται να τα εκπροσωπεί. Ας διαβάσουμε τις γραμμές της ανακοίνωσης αλλά και μέσα από τις γραμμές.

“Καμμιά τοπική πολιτική, καμμιά στρατηγική κοινωνικής προστασίας δεν μπορεί να αποδώσει ολοκληρωμένα εάν δεν αναπτυχθεί κουλτούρα κοινωνικής αλληλεγγύης. Αν η ίδια η κοινωνία δεν εμπνευσθεί ώστε να δημιουργήσει το δικό της «δίχτυ προστασίας» για τους ανθρώπους που έχουν περισσότερο ανάγκη τη στήριξη. Το “κλειδί” για την απόδοση των κοινωνικών πολιτικών σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης είναι η ενεργοποίηση του δημότη” : Η δήμαρχος Λευκωσίας Ελένη Μαύρου αναγνωρίζει στην ενεργό συμμετοχή των δημοτών την μοναδική ικανή και αναγκαία συνθήκη ώστε η τοπική αυτοδιοίκηση στην Κύπρο να διαδραματίσει – επιτέλους – τον ουσιώδη ενταξιακό της ρόλο, ενισχύοντας αλλά και βαθαίνοντας τους κοινωνικούς δεσμούς. Κανένας δεν μπορεί να προβλέψει με βεβαιότητα το εάν η κ. Μαύρου θα είναι δήμαρχος Λευκωσίας και μετά τις 19 Δεκεμβρίου, όμως η ικανή και αναγκαία συνθήκη που διατυπώνει επιβάλλεται να δεσμεύει τον οιοδήποτε εκλεγεί “πρώτος δημότης” της πόλης, αλλά και όλους τους πρώτους δημότες των Κυπριακών πόλεων.  “Ζητούμενο και εχέγγυο της προόδου της πόλης είναι η συμμετοχή” επισημαίνει η δήμαρχος Λευκωσίας,  ορίζοντας ως αληθώς προοδευτική αυτοδιοικητική πολιτική εκείνη που “έχει στο επίκεντρό της τον άνθρωπο και την στοχευμένη βελτίωση της καθημερινότητάς του”.    

Η υποκατάσταση της πολιτικής ουσίας των πραγμάτων από την σχηματική παρουσίασή τους, είναι η δεδομένη συνταγή αποτυχίας όλων των διεκδικήσεων και αιτημάτων που αφορούν την ισότιμη κοινωνική ένταξη των ατόμων με αναπηρία. Η περί ης ο λόγος σχηματοποίηση της πραγματικότητας μεταφράζεται σε ένα ετερόκλητο άθροισμα, αποτελούμενο από:  Συμβάσεις, οδηγίες ή ανακοινώσεις διακηρυκτικού χαρακτήρα που απλά και μόνο αναδεικνύουν την αυτονόητη αναγκαιότητα (ισότιμης κοινωνικής ένταξης των ΑμεΑ) - ανέξοδες συναντήσεις “κορυφής” που απλά και μόνο νομιμοποιούν ως δήθεν κεκτημένη άποψη και ανά τακτά χρονικά διαστήματα επαναφέρουν ως δήθεν ειλλημμένη απόφαση την αναγκαιότητα - ατζέντες συζήτησης διαρκώς ανανεωνόμενες από δεκαετία σε δεκαετία που απολήγουν σε δεσμεύσεις διαρκώς ανανεωνόμενες με την σειρά τους από δεκαετία σε δεκαετία, απλά και μόνο παραπέμποντας την υπηρέτηση της αναγκαιότητας στο διηνεκές.

Ολα τα παραπάνω (επαναλαμβάνουμε: η υποκατάσταση της ουσίας των πραγμάτων από την σχηματική τους παρουσίαση), απαιτούν πρωταρχικά την ύπαρξη ενός τύπου έγκυρης εκπροσώπησης των δεκάδων ατόμων με αναπηρία στην Ευρώπη, ώστε να παράγεται η θεμελιώδης προϋπόθεση – σχήμα της (φαινομενικής) διαβούλευσης “δύο πλευρών”. Ο ρόλος του εκπροσώπου των εκατομμυρίων ευρωπαίων με αναπηρία έχει “αναγνωριστεί” (από την έτερη πλευρά, των αξιωματούχων που εκπροσωπούν την Ε.Ε.) στο λεγόμενο ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΦΟΡΟΥΜ ΑΜΕΑ (European Disability Forum – EDF). Πρόκειται για μιά ομάδα συνεργασίας εκπροσώπων των εθνικών αναπηρικών κινημάτων που δημιουργήθηκε πιλοτικά προ δεκαπενταετίας στα πλαίσια ενός ευρωπαϊκού προγράμματος (εκ των πάμπολλων που προάγουν τις συνέργειες), της οποίας ο αντιπροσωπευτικός λόγος στο όνομα των εκατομμυρίων Ευρωπαίων αναπήρων, από ουδεμία θεσπισμένη δημοκρατική διαδικασία δεν προκύπτει ή τεκμαίρεται. Δεν αναγνωρίζεται  ή νομιμοποιείται ΄δημοκρατικά “από τα κάτω” αλλά μόνο “από τα πάνω”, δηλαδή από τους συνομιλητές του – αξιωματούχους της Ε.Ε. στην φερόμενη ως διαβούλευση των “δύο πλευρών”. Πως προκύπτει η επισήμανση “από τα πάνω” αναφερόμενη στους αξιωματούχους της Ε.Ε. ή αλλιώς στον δεύτερο πόλο της φερόμενης ως διαβούλευσης; Καταρχάς εξ’ ορισμού, οι έχοντες την εξουσία εφαρμογής στην πράξη των “ανακοινωθέντων και συμφωνηθέντων” μετέχουν στην διαδικασία “από τα πάνω”. Aφετέρου, η επισήμανση τεκμαίρεται και επί του αποτελέσματος, ή αλλιώς (βλ. και εισαγωγή του κειμένου) από την εξουσία να συμφωνούν ανέξοδα επί της θεωρίας και ουδέποτε να εγκαλούνται για την διαρκή παραπομπή στο διηνεκές της εφαρμογής των συμφωνηθέντων στην πράξη.

Tρεις πολύ ενδιαφέρουσες θεματικές ενότητες – σεμινάρια συνθέτουν το πρόγραμμα της ημερίδας που διοργανώνει η δραστήρια “Νέα Κίνηση ομάδων χορού, χορευτών και χορογράφων Κύπρου” στο συνεδριακό χώρο ‘Θάλασσα’ (Ακτή Κυβερνήτη, Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2011).  Κατά σειράν : Χορός και πνευματική ιδιοκτησία (εισηγήτρια η Τατιάνα – Ελένη Συνοδινού, επίκουρη καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο Κύπρου), Η τέχνη του χορού και ο δημόσιος λόγος  (εισηγητής ο δημοσιογράφος Αντώνης Σκορδίλης), Συλλογικές συμβάσεις – κατοχύρωση επαγγέλματος  (εισηγητής ο Αντώνης Νεοφύτου, γενικός γραμματέας της ΣΗΔΗΚΕΚ – Συντεχνία ημικρατικών δημοτικών και κοινοτικών εργατοϋπαλλήλων). Η ιδαίτερου θεματικού ενδιαφέροντος ημερίδα είναι ανοιχτή προς το κοινό και όλους τους επαγγελματίες χορευτές , χορογράφους, δασκάλους χορού , σπουδαστές χορού.