Το 2^ο Φεστιβάλ που διοργανώνει στις 11 Μαίου η Ομάδα Προσβασιμότητας του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης  είναι μάλλον πιό σημαντικό από το πρώτο. Διότι (τι άλλο;) αποδεικνύει στην πράξη ότι η οργανωμένη προσπάθεια που ξεκίνησε την περσινή χρονιά με στόχο την συστηματική υποστήριξη της ισότιμης ένταξης των φοιτητών με αναπηρία εξελίσσεται με αμείωτο ρυθμό, αναδεικνύεται σε θεσμό.

Με βάση το σύνθετο ερώτημα - “Είναι η διαφθορά σύμφυτη με τον καπιταλισμό; Είναι σύμφυτη με τον Έλληνα; Είναι ουτοπιστές όσοι λένε, ότι μπορεί να καταπολεμηθεί;” - ο χημικός Γιάννης Τσιρώνης υποψήφιος των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ στη Β! Περιφέρεια Αθήνας προτείνει την δική του αφήγηση – ερμηνεία σε ότι αφορά το πολυσυζητημένο (και όχι μόνο προεκλογικά) θέμα της διαφθοράς στη χώρα των νεοελλήνων. Η αφήγηση κρίνεται ως αξιολογότατη, την θέτουμε στην κρίση των αναγνωστών. Ο χωρισμός σε ενότητες και η τιτλοφόρηση των ενοτήτων είναι (προφανώς) επιλογή του συγγραφέα.

Ο επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικρατείας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ καθηγητής Γιώργος Ρούσης, σε εκτενή συνέντευξή του στο tvxs.gr (TV χωρίς σύνορα) αναλύει λεπτομερειακά την πολιτική πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που διεκδικεί την ψήφο του εκλογικού σώματος στις επικείμενες εκλογές. Αυταπατάται ή όχι ο Γιώργος Ρούσης προτείνοντας μετωπική αντικαπιταλιστική στάση και πράξη και εμμέσως πλην σαφώς αναγνωρίζοντας σχετική δυναμική στην ελληνική κοινωνία; Αυταπατάται ή όχι ο Γ. Ρούσης μιλώντας για την αναγκαιότητα μετωπικής ρήξης και εξόδου της χώρας από την Ε.Ε. και το ευρώ; Την απάντηση καλείται να δώσει ο αναγνώστης, μελετώντας πριν προσεκτικά τους συλλογισμούς και την επιχειρηματολογία του Γ. Ρούση. Ανευ περισσοτέρων σχολίων αναδημοσιεύουμε τη συνέντευξή του που έχει ως ακολούθως:

Ο καρδιακός φίλος Κώστας Θεοδωρόπουλος είναι ένας άνθρωπος που την παραμικρή σχέση δεν είχε και δεν έχει με την ψευδοπολιτική των παραγοντίσκων, των κουτοπόνηρων αγοραίων συμφωνιών πίσω από κλειστές πόρτες, της ίντριγκας και των λεγόμενων παρασκηνίων. Εδώ και πολλά χρόνια μετέχει στα κοινωνικά κινήματα διά της κίνησης “Παρέμβαση αναπήρων πολιτών” της οποίας είναι ιδρυτικό μέλος, έχει δε  συγκρουστεί και χρεωθεί κάμποσα ρίσκα (ακόμα και δικαστικές διώξεις) δίχως να χει στην άκρη του νου το παραμικρό αντισταθμιστικό όφελος.

Ο Κ. Θεοδωρόπουλος συμμετέχει στο κόμμα Δημοκρατική Αριστερά από την μέρα της ίδρυσής του, έχει εκλεγεί στην Κεντρική Επιτροπή του, ενώ είναι και υποψήφιος βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια της Β! Αθήνας στις επικείμενες εκλογές. Οι πιθανότητες εκλογής του στις δεδομένες συνθήκες αγοραίας τηλεδημοκρατίας είναι απειροελάχιστες έως μηδενικές, πόσο μάλλον όταν ο Θεοδωρόπουλος δεν διαθέτει χρήματα για δημόσιες σχέσεις ούτε προσβάσεις στους μηχανισμούς προβολής και τα μήντια. Ο ίδιος το γνωρίζει, στο ελάχιστο δεν τρέφει προσωπικές αυταπάτες και δεν κινείται με γνώμονα τις προσωπικές φιλοδοξίες, ανήκει στους ανθρώπους που στρατεύονται με γνώμονα το συνολικό – κατ’ αυτούς – συμφέρον.

Αυταπατάται ή όχι ο Κώστας Θεοδωρόπουλος επενδύοντας στην ΔΗΜΑΡ και την πολιτική της ατζέντα την δυνατότητα ρεαλιστικών αριστερών διεξόδων για την ελληνική κοινωνία; Αυταπατάται ή όχι διεκδικώντας μέσω της συμμετοχής του στα ψηφοδέλτια της ΔΗΜΑΡ τον κατ’ αυτόν υπαρκτό (ή διεκδικήσιμο) αριστερό μεταρρυθμισμό; Το βέβαιον είναι ότι ο ίδιος σαν πρόσωπο δεν επιδιώκει κανέναν να εξαπατήσει, αυτό και το κυρίαρχο κριτήριο (και όχι η προσωπική φιλία) για την συνέντευξή του στην ιστοσελίδα μου. Σας καλώ να την κρίνετε αποφεύγοντας την οιαδήποτε λογική “ερμηνείας προθέσεων” και καταλογισμού “δεύτερων πονηρών σκέψεων” πίσω και μέσα από τις λέξεις, διότι απλούστατα τέτοιες δεν υπάρχουν. Αυστηρή κρίση επί του περιεχομένου, το οποίον προϋποθέτει προσεκτική και όχι φευγαλέα ανάγνωση. Ανευ περισσότερων προλογικών σχολίων ακολουθεί η συνέντευξη του κυρίου Κώστα Θεοδωρόπουλου:

Επιλέγοντας τον χαρακτηριστικό τίτλο “Αναζητώντας τα κυπριακά ίχνη των σκανδάλων του Τσοχατζόπουλου: η ανακύκλωση των υπουργών άμυνας και τα διαπλεκόμενα συμφέροντα” και με τον εύλογο εντός παρένθεσης υπότιτλο (από τον Ηλιαδη, στον Ομηρου, στον Χάσικο ..στην Telepassport και την Siemens) η ψαγμένη Δεύτερη Ανάγνωση μοιάζει να χαράσσει έναν εξαιρετικά ενδιαφέροντα οδικό χάρτη που οδηγεί στο επίκεντρο των εθνικοπατριωτικών μιζών. Οσοι πατριώτες πιστοί της απάτριδος αλήθειας, είστε κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτοι στην μελέτη των συντεταγμένων. Επεται ανάγνωση:

Η ανακάλυψη της διπλής έλικας του DNA αποτελεί ορόσημο για τη γενετική. Συνέβαλε στη κατανόηση των μυστικών της κληρονομικότητας που διέπουν τους ζωντανούς οργανισμούς, γέννησε νέες σημαντικές επιστημονικές δυνατότητες και προοπτικές σε ότι αφορά την αντιμετώπιση των ασθενειών. Με αφορμή – έναυσμα τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας DNA,  από τις 6 το απόγευμα ως και τις 9 το βράδυ της 25^ης Απριλίου, το Ευγενίδειο Ιδρυμα φιλοξενεί Διαδραστική Εκθεση Επιστήμης και Τεχνολογίας αφιερωμένη στο DNA και τα αποκαλυφθέντα μυστικά του. Δεν είναι τόσο το “ελεύθερο” της εισόδου όσο η δομή και η λογική του προγράμματος της έκθεσης που μας πείθουν να μοιραστούμε το μήνυμα – ευχή των διοργανωτών  για τη μεγαλύτερη δυνατή παρουσία φιλομαθούς κοινού. Το πρόγραμμα αναλυτικά περιλαμβάνει:

Το λεγόμενο Σχέδιο Κανονισμού Παροχών του περιώνυμου νέου ασφαλιστικού φορέα Ε.Ο.Π.Υ.Υ. διακρίνεται από τόσες ελλείψεις και αδυναμίες, ώστε  καθίσταται αυτονόητο το συμπέρασμα ότι η σύνταξή του έγινε άρον άρον, αγνοώντας προκλητικά κάθε έννοια κοινωνικοκεντρικής λογικής και κοινωνικού δικαίου που θα όφειλε (θεωρητικά) να διέπει ένα νέο σχέδιο παροχών υγείας, πόσο μάλλον σε περίοδο ακραίας όξυνσης της κοινωνικής και οικονομικής κρίσης. Μιά γρήγορη ματιά στις παρατηρήσεις και συνακόλουθες προτάσεις βελτίωσης του λεγόμενου Σχεδίου Κανονισμού παροχών που απευθύνει η Εθνική Συνομοσπονδία ΑμεΑ (ΕΣΑμεΑ) προς το Δ.Σ. του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. αποδεικνύουν της εισαγωγικής μας διατύπωσης το αληθές.

Οι αληθείς απαντήσεις σε θέματα ... βαθιάς πολιτικής έχουν ως ένα και μοναδικό προαπαιτούμενο την διατύπωση των ορθών (λογικών) ερωτημάτων. Εάν γίνει κατανοητή η (μία και μοναδική) προ-υπόθεση (εργασίας), ότι δηλαδή πατριωτική δεξιά σημαίνει (ό,που γης) τεράστιες μπίζνες και κέρδη για τους ... εκπροσώπους της, η διατύπωση των ορθο-λογικών ερωτημάτων καθίσταται μάλλον αυτονόητη υπόθεση. Δεν απαιτείται παρά στοιχειώδης ρεαλισμός, ή αλλιώς δυνατότητα “δεύτερης ανάγνωσης” πίσω και μέσα από τις γραμμές των “μέσων”που καθαγίασαν και καθαγιάζουν (προφανώς με το αζημίωτο) τις πατριωτικές μπίζνες.

Τα ορθο-λογικά ερωτήματα για τις πολυσυζητημένες τις τελευταίες μέρες σχέσεις συνεργασίας του Ελλαδίτη πατριώτη “αμυντικού” υπουργού Ακη Τσοχα-τζόπουλου με τις εθνικο-πατριωτικές “αδελφές δυνάμεις” της Κύπρου, θέτει η ψαγμένη “Δεύτερη Ανάγνωση” που υπογράφει ο κοινωνιολόγος Α. Παναγιώτου.

Ομολογουμένως, ο επιλεγείς τίτλος για την διατύπωση των ερωτημάτων – Οι μίζες του ενιαίου αμυντικού δόγματος: Και αν ανοίξει το στόμα του και ο Άκης ή οι Ρώσοι για τους S-300; - είναι ευρηματικός υπό την έννοια ότι διευκολύνει τον δρόμο της πολιτικής σκέψης προς τις αληθείς απαντήσεις. Με δεδομένο ότι ο Τσοχα-τζόπουλος δεν μπορεί να ήταν ο μόνος “που τα μάζεψε” από την τσόχα του άθλιου “παιχνιδιού” των εθνικοπατριωτικών μιζών ούτε βέβαια τα “μάζεψε μονάχος” ελέω ... ονόματος, τώρα που ... τον μαζέψανε υπέρ πίστεως και πατρίδας (γράψτε λάθος: παρτίδας) καλείται ως σοβαρός παίκτης να παίξει ηρωϊκά τα πατριωτικά ρέστα του αξιώνοντας την συμπαράσταση της φάμπρικας που επί χρόνια εισέπραττε την πατριωτική γκανιότα. Εμ, να συλλαμβάνεται ο “παίκτης” και να (ή για να) ... σφυράει κλέφτικα η λέσχη στην οποία μετείχε, αυτό δεν το θέλει ούτε ο ίδιος ο θεός (των εθνικοπατριωτικών μιζών), ούτε ακόμα και αυτοί οι επί της γης ιερο-μόναχοι εκπρόσωποί του.

Τέρμα οι πρόλογοι, με το μήνυμα Ακη Τσόχα ψηλά το κεφάλι, οι φίλοι σου (φίλοι της τσόχας) βλέπουν τα ρέστα σου, προχωράμε στο κυρίως τραπέζι (συγγνώμη: θέμα), δηλαδή στην Δεύτερη Ανάγνωση όπου διατυπώνονται τα ορθολογικά ερωτήματα:

Το αληθές υπόβαθρο των ψευδοηθικολογικών επικλήσεων, των άνωθεν διοχετευόμενων συμβουλευτικών ανοησιών γενικευμένου τύπου που αντιλαμβάνονται τη νεολαία ως ένα ομοιογενές και “μωρό” κοπάδι που χρήζει ποιμαντικής καθοδήγησης, αλλά και των θρησκευτικής υφής καταληκτικών νουθεσιών ώστε το κοπάδι να ακολουθήσει τον ορθό (ώριμο) δρόμο, είναι το βαθύ φασιστικό (εξ’ ου και ακατανόμαστο ή αλλιώς συγκεκαλυμμένο στη δημόσια σφαίρα συζήτησης) μίσος για τη νεολαία που εκφράζεται και διεκδικεί αμφισβητώντας στην πράξη τους αυτόκλητους ποιμένες της και τα όρια (έκφρασης και διεκδίκησης) που αυτοί βίαια  επιβάλλουν. Η έκφραση του φασιστικού μίσους γίνεται απολύτως ορατή στις πράξεις αστυνομικής καταστολής (της νεολαιίστικης αμφισβήτησης των ποιμαντικών ορίων), εξελίσσεται σε κοινωνικά απροκάλυπτη μέσα από τον τρόπο επικοινωνιακής νομιμοποίησης των πράξεων αστυνομικής καταστολής από τα κυρίαρχα ΜΜΕ. Το Κυπριακό παράδειγμα της “επιχείρησης” πάνοπλων αστυνομικών σε κτίριο μέσα στη “νεκρή ζώνη” της Λευκωσίας όπου σημειώθηκαν κατά συρροή παραβιάσεις δικαιωμάτων και η συνακόλουθη μεθοδολογία προβολής της “επιχείρησης” στα ΜΜΕ, είναι κάτι παραπάνω από αποκαλυπτικό.

Τα “αποκαλυπτήρια” της αστυνομικής βίας – ακατανόμαστου μίσους για τη νεολαία και του συνακόλουθου κατασκευασμένου με ψέμματα ηθικού πανικού προς εξυπηρέτηση τυπικών ακροδεξιών συμφερόντων, παραθέτει με την πρέπουσα λογική συνέχεια, δομή και τεκμηρίωση ο αναπληρωτής καθηγητής νομικών και κοινωνιολογίας Ν. Τριμικλινιώτης. Αναδημοσιεύουμε ακολούθως το πλήρες σχετικό του κείμενο, εκφράζοντας την προσδοκία ότι τουλάχιστον από την λεγόμενη προοδευτική πλευρά του κοινωνικού φάσματος θα γίνει αντιληπτή η σημασία του όλου θέματος. Θα γίνει, με άλλα λόγια, κατανοητό ότι η φασιστική προληπτική καταστολή και παραδειγματικού (ποιμαντικού) χαρακτήρα επικοινωνιακή στοχοποίηση των κομματιών εκείνων της νεολαίας που αμφισβητούν τα όρια έκφρασης και διεκδίκησης των αυτόκλητων ποιμένων, δεν στρέφεται ενάντια μόνο στα συγκεκριμένα κομμάτια της νεολαίας αλλά νομοτελειακά στρέφεται ενάντια στην ευρύτερη κοινωνική αναγκαιότητα ύπαρξης ζωντανού χώρου (εκεί όπου δε νοούνται ... νεκρές ζώνες) ελεύθερης δημοκρατικής αμφισβήτησης και – συνακόλουθα – χειραφέτησης.

Η επίθεση οικονομικής φιλίας της Κυπριακής εκκλησίας προς την Κυπριακή κυβέρνηση που μεταφράστηκε σε συμφωνία των επί της γης“αγίων” με το κοσμικό υπουργείο οικονομικών επέφερε κέρδη στους πρώτους ύψους 150 εκατομμυρίων. Υπό τον τίτλο “Επιτέλους συμφωνία με την εκκλησία...με την οποία γλιτώνει 150 εκατομμύρια” η εναλλακτική ανάγνωση του Ανδρέα Παναγιώτου μας “φωτίζει” τις λεπτομέρειες της υπόθεσης.

 Γράφει ο Α. Παναγιώτου : "Η πιο θεαματική, ίσως, συμφωνία που ανακοινώθηκε πριν την αποχώρηση του Κ. Καζαμία από το Υπουργείο Οικονομικών ήταν η συμφωνία για την φορολογία των επιχειρήσεων της εκκλησίας – ιδιαίτερα των πωλήσεων γης. Η ανακοίνωση ήταν εντυπωσιακή για δυο λόγους: ο αρχιεπίσκοπος μέχρι πρόσφατα δεν φαινόταν διατεθειμένος να κάμει οποιαδήποτε υποχώρηση στην κυβέρνηση του Δ. Χριστοφια, αλλά και η παρουσίαση της στην αποχώρηση του Κ. Καζαμία, έμοιαζε με μια παράδοξη προβολή του από την Εκκλησία".